dima
  • Confinement

    There are many ways to touch a wound. I chose the side of introspection. As a small child who restrict it to one corner to think about the mistakes he made, the space confines of my house and looks for the causes of the errors of our society. The reason the project (the wound) was the kilo-worded phrase "ate together ... not only blame others for the situation ... "my fault and I (?) Why would not solve my problem others (?), I will solve it (?). Finally in anonymous directed anger. Everyone should not fear the consequences of being involved in this year. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να αγγίξεις μια πληγή. Εγώ διάλεξα την πλευρά της ενδοσκόπησης. Σαν μικρό παιδί που το περιορίζουν σε μία γωνιά για να σκεφτεί τα λάθη που έκανε, αυτοπεριορίζομαι στον οικείο χώρο του σπιτιού μου και ψάχνω τις αιτίες των λαθών της  κοινωνίας μας. Αφορμή του project (της πληγής) αποτέλεσε η χιλιο-διατυπωμένη φράση «μαζί τα φάγαμε ... δεν φταίνε μόνο οι άλλοι για την κατάσταση...», φταίω και εγώ(;)  Γιατί δεν θα μου λύσουν το πρόβλημα οι άλλοι(;), θα το λύσω εγώ(;). Τέλος στον κατευθυνόμενο ανώνυμο θυμό. Ο καθένας δεν πρέπει να φοβάται  τις συνέπειες του να εμπλέκεται στον παρόντα χρόνο. Hay muchas maneras de tocar una herida. Elegí el lado de la introspección. Como un niño pequeño que restringirlo a una esquina a pensar en los errores que cometió, se limita el espacio de mi casa y busca las causas de los errores de nuestra sociedad. La razón del proyecto (la herida) fue la frase kilo-redactada "comían juntos ... no sólo culpar a otros de la situación ... ¿por mi culpa y yo (?) Por qué no resolvería mis otros problemas (?), lo voy a resolver (?). Finalmente, en ira dirigida anónimo. Todo el mundo no debe temer las consecuencias de la participación en este año.